tym, że dla każdego z wymienionych poprzednio szczebli syistemu informacyjnego wyróżnia się podsystemy, w których obiegają informacje o określonej treści merytorycznej, służące podejmowaniu określonego typu decyzji. Podsystemy te są odmienne dla każdego szczebla i można przedstawić je także w formie struktury hierarchicznej, która oznacza w tym przypadku, że pewne większe układy złożone są z mniejszych. S. C. Blumenthal tak oto przedstawia hierarchię wydzielonych ze względów merytorycznych podsystemów na szczeblu zarządzania operacyjnego:
ry pozwoli ma maksymalizację stopnia realizacji norm wyższego rzędu lub co najmniej na zrealizowanie ich w stopniu uznanym za zadowalający.
2. Rozstrzygnięcie owej sprzeczności musi dokonać się za pomocą manipulowania czterema omówionymi już poprzednio typami parametrów określających sposób zachowania w roli, a więc:
1) wymaganiami roli i zewnętrznymi warunkami jej pełnienia (w tym regułami nagradzania i karania),
2) środkami, możliwościami i uprawnieniami wytyczającymi zakres możliwych działań, dostępnych jednostce pełniącej rolę,
3) nawykami i utrwalonymi wzorami zachowań,
| |
|