Oprócz instancji partyjnych, ■ kierownictwa i służb pracowniczych podmiotami systemu kadrowego są także instancje związkowe, samorząd robotniczy, a' w pewnych granicach także organizacje młodzieżowe i stowarzyszenia społeczno-zawodowe działające ma terenie zakładu pracy. Dotyczy to zwłaszcza kształtowania warunków psychofizycznych miejsca pracy oraz rozwoju osobniczego pracowników. Na funkcjonowanie systemu kadrowego zatem w różnym stopniu i zakresie mają wpływ liczne po_d- mioty organizacyjne. Odpowiedzialność za stan i sprawność załogi ponosi jednak kierownictwo zakładu pracy oraz służba pracownicza jako bezpośredni realizator polityki kadrowej kierownictwa. Niezbędnym warunkiem istnienia każdego systemu jest rozwinięcie jego ¡podsystemu informacyjnego. W polityce kadrowej podsystem ten jest przeważnie słabo ukształtowany, toteż w małym stopniu poddaje się automatyzacji. Ewidencja1 kadrowa zawiera zaledwie niewielką część informacji niezbędnych do prowadzenia polityki kadrowej. Funkcjonowanie podsystemu informacji kadrowej utrudnia fakt, że istotne- informacje o ludziach w małym stopniu poddają się standaryzacji, a ponadto stanowią w znacznej części niejako „dobro osobiste" człowieka. W' celu racjonalnego podejmowania decyzji .kadrowych stosuje się metody bardziej finezyjne niż ewidencja, nawet zautomatyzowana.