Osiągnięcie wyższego poziomu rozwoju gospodarczego powoduje, że podstawy tej motywacji stają się nieistotne. Rośnie poziom życiowy społeczeństwa związany choćby ze wzrostem zatrudnienia w mieście i na stanowiskach odpowiadających nowej strukturze produkcji przemysłowej. Jeśli nawet płaca realna na poszczególnych stanowiskach pracy nie jest wyższa niż w okresie poprzedzającym przyspieszenie wzrostu, to poziom płacy przeciętnej rośnie w sposób istotny, podobnie jak i dochód na mieszkańca. Pojawia się coraz silniejszy nacisk na wzrost płac realnych, wyrównujący i następnie przewyższający poziom historycznie osiągnięty w danym społeczeństwie. Aktualni a się mniej lub bardziej zmodyfikowane wzorce spożycia związane z określonymi stanowiskami i określonymi dochodami, ukształtowane historycznie w okresie poprzedzającym przyspieszenie wzrostu lub też przeniesione z innych krajów o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego.
Zrealizowanie tych zadań wymaga dodatkowych nakładów inwestycyjnych na zakup maszyn, budowę nowych oddziałów, magazynów, baz zaopatrzeniowych. Wymaga także zwiększenia mobilności siły roboczej i w szeregu przypadków zwiększenia zatrudnienia przy danej produkcji.
| |
|